W szklanej czaszy, przejrzystej jak poranek,
parzę dziś napar z najskrytszych marzeń.
Tu każdy kwiatek, co barwi tę wodę,
jest obietnicą przyszłych wydarzeń.
Błękitny kwiatek to pokój dla świata,
by ustał huk dział, by śpiewały ptaki.
Złoty – to jasność na maturalnym arkuszu,
by młodość z ufnością szła w świat daleki.
Płatki czerwone to serce wybrane,
co w dłoni drugiego znajdzie przystań bezpieczną.
A obok białe – jak uśmiech dziecka,
najsłodszy dar, co miłość czyni wieczną.
Zieleń to zdrowie, co sił nam dodaje,
i praca, co pasją się staje codzienną.
Fiolet zaś niesie starość pogodną,
z jesienią życia – spokojną i senną.
Na samym dnie, w ciszy, lśni pąk ostatni,
prośba o śmierć, co przyjdzie jak ukojenie...
By przejść na drugą stronę oceanu
jak ktoś, kto spełnił każde swe marzenie.
Jaki smak ma ten napój? Smakuje jak wiara.
Czy znajdziemy proporcje, by świat uszczęśliwić?
Może wystarczy po prostu ta czara,
by w kropli nadziei – znów cud ziścić.
Autor: Teresa Czajkowska
<><><><><><><>
⚓ Moja blogowa flotylla:
💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z grawitacją kanapy. tutaj
✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami. tutaj
🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia. tutaj
⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „biały żagiel” dla dzieci i dorosłych marzycieli. tutaj
A teraz niespodzianka - mój dotąd anonimowy blog, zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki - wypuszczam z małego akwenu na wody oceanu. Oto on - "WIDZĘ, CZUJĘ, WIEM i poszukuję" link tutaj
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz