' CZARNE OCZY' - MARIAN HEMAR

  Ta interpretacja wiersza Mariana Hemara oddaje ducha przedwojennej Warszawy, jednocześnie brzmiąc aktualnie i uniwersalnie. To dialog między przeszłością a teraźniejszością — między rewią a współczesną 

wrażliwością.

📜 Autor tekstu: Marian Hemar
🎭 Rewia: „Uśmiech Warszawy” (1930)
Klasyka polskiej piosenki międzywojennej

Czarne oczy - opowieść o miłości, która nie mija wraz z czasem. Marian Hemar

Oczy czarne, oczy twe

Wciąż nade mną dawną mają moc

Każdej nocy widzę je

Lśnią nade mną każdą w ciemną noc

Daleki sen kołuje niby ćma

Wieki trudna noc bezsenna trwa

Żal znów mi serce mroczy

Dal cała ma twe oczy

Noc cała oczy twoje ma

Oczy czarne, rozwarte i ogromne

Oczy czarne, uparte, nieprzytomne

Oczy czarne, przymglone

Najłaskawsze, szalone

Już na zawsze stracone oczy twe

Nadaremnie się bronię i w rozterce

Patrzą we mnie i płonie biedne serce

I miłuje, i czeka

I całuje z daleka

Oczy czarne, najdroższe oczy twe.

Świt przychodzi pełen drżeń.

Znów na chwilę żar w mej duszy ścichł.

Próżno patrzę w śnieżny dzień,

Nie ma już przede mną czarnych oczu  twych.

Wiem, że już nie będę mogła

Znaleźć cię na żadnej z moich dróg.

Wiem, że już nie wrócą, snem jeno mnie zasmucą,

Snem mi zakłócą serca stuk.

Oczy czarne, rozwarte i ogromne.

Oczy czarne, uparte, nieprzytomne.

Oczy czarne, przymglone,

Najłaskawsze, szalone

Już na zawsze stracone oczy twe.

Już mi Was nie miłować całowanych,

Już mi Was nie całować  ukochanych.

Nim ode mnie uciekły, już na śmierć mnie urzekły

Czarne oczy, najdroższe oczy twe.

<><><><><><><>

⚓ Moja blogowa flotylla:

💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z leniwą veną. tutaj

✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami. tutaj

🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia. tutaj

  Najnowszy  blog zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki -  "WIDZĘ, CZUJĘ, WIEM i poszukuję" link tutaj