W ogrodzie wspomnień, pod mgły woalem,
Gdzie czas się zatrzymał w sennym półkroku,
Śpią dawne sny, przykryte żalem,
Czekając na jasność w szarym mroku.
Nie szukaj tu gwaru, ni barw krzykliwych,
Tu cisza ma zapach wilgotnej ziemi,
Tu rosną sny ludzi cierpliwych,
Co w dłoniach trzymają to, co się mieni.
Jedna róża polna, nieśmiała i krucha,
Przez opary szarości do słońca się rwie,
Jak wiara, co szeptu Bożego słucha,
Gdy rozum mówi: „wszystko jest we mgle”.
Wystarczy promień, co chmury przetnie,
By to, co zgasłe, znów zapłonęło,
By serce, co trwało tu bezszelestnie,
W nowym zachwycie nagle odżyło.
Więc nie bój się mgły, co szlak Twój zasłania,
Bo pod jej płaszczem piękno dojrzewa,
To tylko czas wielkiego czekania,
Zanim w Twym wnętrzu świt się rozśpiewa.
Autor: Teresa Czajkowska
<><><><><><><>
⚓ Moja blogowa flotylla:
💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z leniwą veną. tutaj
✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami. tutaj
Najnowszy blog zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki - "WIDZĘ, CZUJĘ, WIEM i poszukuję" link tutaj
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz