![]() |
| by Tom Sierak |
Choć nóżka czasem kroku nie dotrzyma,
A w biegu dziecięcym lekko utyka,
W sercu Amelki wielkie marzenie:
By lśnić na scenie, gdzie gra muzyka.
Mama puszczała bajki filmowe,
Z tiulu spódnice, białe łabędzie,
A dziewczynka w kółko kręciła głowę:
„Zobaczycie wszyscy, ja tańczyć będę!”.
Gdy siódma świeczka na torcie zgasła,
Spełniły się sny w ciszy schowane,
Spódniczkę dostała oraz baletki
Wokół jej kostek lekko wiązane
Wieczorem, gdy mama w książce odpływa,
Amelka cichutko strój swój przywdziewa,
Wchodzi na palcach, jak wróżka prawdziwa:
„Mamo, niech teraz muzyka nam śpiewa!”.
I nagle nuty wypełniły ściany,
Dziewczynka wiruje, choć świat się kołysze,
Piruet odważny, choć trochę zachwiany,
Aż nagle brawa przerwały tę ciszę!
Stanęła zdziwiona, ociera swe czoło,
Patrzy na szafki, na brzeg kanapy...
A tam pluszaki siedzą wokoło,
Klaszczą radośnie w swe miękkie łapy!
Miś bury, piesek i kotek łaciaty,
Wszyscy wołają: - To Gwiazda Mała!
Dla nich ten taniec jest najbogatszy,
- Nasza Amelka jest tak wspaniała.
Bo w jej pokoju , wśród wiernych przyjaciół,
Nóżka nie boli, a serce się śmieje,
Bo każda pasja , ociupina wiary,
Czyni w naszym życiu największe dzieje.
(Teresa Czajkowska)
⚓ Moja blogowa flotylla:
💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z grawitacją kanapy. tutaj
✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami. tutaj
🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia. tutaj
⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „biały żagiel” dla dzieci i dorosłych marzycieli. tutaj

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz