 |
| Akiane Kramarik - Konwalie, 2015 |
„Czy słyszycie cichy szept konwalii w "wazonikowym" naszyjniku?
W moim ogrodzie Wiosna wciąż się waha, a rudowłosa dziewczyna w zielonej sukni cierpliwie wypatruje jej kroków.
Zapraszam Was do świata ubranego w nostalgię i nadzieję.
Mój nowy wiersz inspirowany pędzlem Akiane Kramarik już jest gotowy. Odkryjmy razem, co przynosi czekanie...
Stoi bokiem do świata, wpatrzona w bezkresy,
W sukni, co barwę mchu i paproci kradnie.
Rude sploty jej włosów – jesieni adresy –
Wiatr z tyłu owiewa miękko i bezładnie.
Na głowie wianek lekki, zaledwie przeczucie,
Zanim majowe słońce w skronie ją pocałuje.
W sercu nosi nostalgię i dziwne poczucie,
Że Wiosna gdzieś za progiem ciągle się waha... i czuje.
Ciężki naszyjnik, co na piersi drzemie,
Zda się być kotwicą dla płochych marzeń.
Brązem wykuty, by złączyć z ziemią,
To te ogniwa minionych już zdarzeń.
Lecz nad nim konwalie – szept bieli czysty,
Jak amulet słońca, co mrok ten pokona,
Przynoszą wiosny list uroczysty,
Zanim zielenią świat cały zapłonie.
Wypatruje w przestrzeni zielonego znaku,
Lecz poranek wciąż chłodem po dłoniach ją smaga.
To czas, gdy świat drży cicho w oczekiwań braku,
A pąk nowy każdy to wielka odwaga.
Nie bój się, Wiosno krnąbrna, co w pół kroku stajesz,
Spójrz na tę rudą dziewczynę, co ufa bez słowa.
Ty przecież każdą chwilą nadzieję nam dajesz,
Że życie w zielonej sukni narodzi się znowu.
~~~~~~~~~~~~~
„A Ty? Jakie amulety nadziei nosisz dzisiaj przy sercu, czekając na swoje własne słońce? Podziel się ze mną, co pomaga Ci przetrwać czas, gdy wiosna w Twoim życiu zdaje się nieco spóźniać.”
~~~~~~~~~~~~~
⚓️ Moja blogowa flotylla – wybierz swój pokład:🧼
Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z grawitacją kanapy (oraz eklerki!)
✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania, modlitwa i rozmowy z Archaniołami.
🎨 Oko na obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, filozofia i niekonwencjonalne spojrzenie na płótno.
⛵ Wierszyki sercem pisane – Mój „samotny biały żagiel”, czyli rymowana kraina dla dzieci i tych, którzy z bajek nigdy nie wyrośli.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz