BURZOWY LĘK

Przyszła nagle, z ciemnej chmury,

groźna burza, nagły huk.

Drgnęły drzewa, świat ponury

lękiem spowit nagle w pół.

Małe serce jak oszalałe,

bije w piersi, drży ze cna,

ciałko kruche, miękkie, białe,

w moich rękach schronienie ma.

Choć już dzisiaj błękit czysty,

w uszach Toffi wciąż ten szum,

samolotów dźwięk basowy

niesie w główce dawny lęk.

Przytulę mocno, strach odpędzę,

niechaj minie czarny cień,

miłość przecież zgoi srogą nędzę,

przyniesie małej błogi dzień.

<><><><><><><>

⚓ Moja blogowa flotylla:

💻 Zapiski z mojego laptopa – Codzienność, humor i walka z leniwą veną. tutaj

✨ W Kręgu Mojego Sacrum – Chwile zatrzymania i rozmowy z Archaniołami. tutaj

🎨 Oko na Obraz – Interpretacje – Sztuka bez krawata: nostalgia, humor i filozofia. tutaj

  Najnowszy  blog zawierający popularnonaukowe posty i inne ciekawostki -  "WIDZĘ, CZUJĘ, WIEM i poszukuję" link tutaj